Өзіңізге адал сұрақтар қойыңыз:
Алты жаста бірінші сыныпқа бару туралы шешім қандай себептерге негізделген?
Мен баламды алты жасында мектепке оның шынымен дайын болғаны үшін беремін бе — әлде маған ыңғайлы болғандықтан немесе «басқалар солай істегендіктен» бе?
Бұл шешім оның болашағына қалай әсер етеді?
Ол кейін: «Мен сәтсізбін, оқу — ауыр, қиын, қызықсыз…» деп ойлай ма, әлде «Мен кез келген тапсырманы оңай орындаймын» дей ме?
Балаға оқу жеңіл әрі қызықты бола ма?
Спортқа, музыкаға, қызығушылық үйірмелеріне, белсенді ойындарға және достарымен қарым-қатынасқа уақыт бола ма?
Әлде ол бар уақытын үй тапсырмасын орындауға жұмсай ма?
Бұл тек жас туралы емес.
Бұл — өмір бойғы оқуға деген көзқарасты қалыптастыратын бастапқы қадам туралы.
Бала бірінші сыныпқа жай ғана жеке кезең ретінде бармайды, ол 9–11 жылға созылатын мектеп жолын бастайды.
Мектепке дайындық — физиологиялық және когнитивтік факторлардың жиынтығы. Егер олардың біреуі ескерілмесе, оқу өсу кеңістігіне емес, созылмалы күйзеліс көзіне айналады.